• 01.jpg
  • 02.JPG
  • 03.JPG
  • 04.JPG
  • 05.JPG
  • 06.JPG
  • 07.JPG
  • 08.JPG
  • 09.JPG
  • 10.JPG
  • 11.jpg
  • 12.JPG
  • 13.JPG
  • 14.JPG
  • 15.JPG
  • 16.JPG
  • 17.JPG
  • 18 mini.JPG
  • 18.JPG
  • 19.JPG

15 sierpnia 2017

„Zbawiciel nasz będąc Synem Maryi, nie mógł po prostu jako najdoskonalszy wzór zachowywania Bożego Prawa obok Ojca Przedwiecznego nie czcić także Swej umiłowanej Matki. A ponieważ mógł Ją ozdobić tak wielkim zaszczytem, jakim jest zachowanie wolną od skażenia grobowego, należy wierzyć, że naprawdę tak uczynił. ”

Pius XII

Konstytucja Apostolska

Munificentissimus Deus

1 listopada 1950 r.

 

Za nami kolejny Wielki Odpust Krzeszowski. Jeszcze raz do Tronu Matki Bożej Łaskawej przybyli wierni aby dziękować za otrzymane dary i wspólnie świętować przed Obliczem Maryi. Punktem kulminacyjnym uroczystości krzeszowskich był 15 sierpnia. Pierwsze nabożeństwa rozpoczęły się wraz z wybiciem północy – przy ołtarzu głównym odprawiona została Pasterka Maryjna.

Jak co roku Wielki Odpust Krzeszowski połączony był z Narodowym Świętem Wojska Polskiego. Dlatego też o godzinie 1000 została odprawiona Msza św. w intencji Ojczyzny oraz Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych. Krótko po niej zorganizowano program słowno – muzyczny pt. „Ave Maryja”. 

Najważniejszym punktem obchodów Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny była jednak suma odpustowa pod przewodnictwem JE Ks. Arcybiskupa Mariana Gołębiewskiego, emerytowanego Ordynariusza Wrocławskiego, w której brali udział księża z Czech, Niemiec oraz dwóch polskich diecezji: legnickiej oraz świdnickiej. Po skończonej Eucharystii wierni uczestniczyli w procesji z Cudowną Ikoną po placu kościelnym. Dla spragnionych i głodnych czekał poczęstunek przygotowany przez Fundację Europejska Perła Baroku. Wolny czas przybyłych umilała Orkiestra Dęta OSP z  Wieruszowa. Dla ciekawych tradycyjnie już czekali regionalni twórcy, którzy prezentowali swoje wyroby.

Dziękujemy za wspólnie spędzony czas.

RB

Galeria zdjęć

***********************************************************************

Wniebowzięcie NMP należy do najstarszych świąt Maryjnych w Kościele Zachodnim. Pierwotnie było znane pod nazwą Zaśnięcia Maryi lub Zaśnięcia Dziewicy. Sam dogmat o Wniebowzięciu Maryi został dopiero ogłoszony przez Piusa XII w 1950 r. w Konstytucji Apostolskiej Munificentissimus Deus. To w niej Ojciec Święty wyraża swoje nadzieje, że „wiara w cielesne Wniebowzięcie Maryi, uczyniła mocniejszą i żywszą wiarę w nasze zmartwychwstanie.”

Pismo Święte nie wspomina o śmierci Maryi. Ostatni raz o Matce Bożej możemy przeczytać w Dziejach Apostolskich:

Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej. Przybywszy tam weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, Jakub i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, [brat] Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego.

Dz 1, 13 - 14

Grzegorz z Tours, święty z VI w., pierwszy historyk Franków, w jednej ze swoich homilii pisze:

  „Gdy wypełniwszy bieg życia ziemskiego, Najświętsza Maryja Panna miała zejść z tego świata, zebrali się w Jej domu wszyscy Apostołowie ze wszystkich krańców świata. Dowiedziawszy się o Jej niedalekim zejściu, czuwali razem z Nią. A oto Pan Jezus przyszedł z aniołami swymi i biorąc duszę Jej dał ją Michałowi Archaniołowi i odszedł. Natychmiast, lecz już po nadejściu brzasku dnia, Apostołowie wzięli ciało z łoża i umieścili je w grobie. Strzegli go czekając na przyjście Pana. I znowu stanął przy nich Pan, i rozkazał święte ciało na obłoku przenieść do raju, gdzie połączywszy się z duszą, teraz wraz z wybranymi zażywa radości dóbr wiecznych bez końca.”

 

Pius XII definiując dogmat pisał:

„Dlatego zaniósłszy do Boga wielokrotne korne błaganie i wezwawszy światła Ducha Prawdy, ku chwale Boga Wszechmogącego, który szczególną Swą łaskawością obdarzył Maryję Dziewicę, na cześć Syna Jego, nieśmiertelnego Króla wieków oraz Zwycięzcy grzechu i śmierci, dla powiększenia chwały dostojnej Matki tegoż Syna, dla radości i wesela całego Kościoła, powagą, Pana Naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszą ogłaszamy, wyjaśniamy i określamy, jako dogmat przez Boga objawiony, ŻE NIEPOKALANA BOGARODZICA ZAWSZE DZIEWICA MARYJA, PO ZAKOŃCZENIU BIEGU ŻYCIA ZIEMSKIEGO, ZOSTAŁA Z CIAŁEM I DUSZĄ WZIĘTA DO NIEBIESKIEJ CHWAŁY. ”

 

RB